Elk kind gelijk behandelen

Iedere ouder kent het. Je hebt twee of meer kinderen en wilt geen onderscheid maken. Je houdt van alle twee, alle drie of alle vier precies evenveel. En als het er maar de kleinste schijn van heeft dat je wel verschil maakt, dan wijzen zij je daar fijntjes op. “Dat is niet eerlijk mama, mijn zus krijgt wel een snoepje en ik niet”. “Maar jij hebt net bij Tess al een snoepje gehad,” zeg ik. “En toch is het niet eerlijk”. Mokkend verlaat mijn jongste dochter de kamer.

Onderscheid maken?

Ander voorbeeld. Bij ons thuis hangt aan de muur boven de tv een foto op linnen. Het is niet één foto, maar een collage van leuke vakantiekiekjes waar oudste en jongste dochter op staan. Het zijn vijf foto’s en tel maar even mee. Op twee ervan staan de dochters samen. Er zijn twee solofoto’s van oudste dochter en er is één foto van haar jongere zusje alleen. En jawel hoor. Mijn jongste dochter (5) kan heel goed tellen. “Mama, hoe kan dat nou? Ik sta drie keer op de foto en mijn zus vier keer!” Tja, wat zeg je dan als moeder die geen onderscheid wil maken?

Ieder kind is anders

Hoe zit dat nou met gelijkheid? Móet je je kinderen altijd precies hetzelfde behandelen? Mijn antwoord is: nee! Elk kind, of eigenlijk elk mens, is een unieke samenstelling van DNA, organen, ledematen, eigenschappen, karaktertrekken, temperament en eigenaardigheden. Elk kind reageert anders en waardeert jouw opvoedingstechnieken op een andere manier.

Situationeel opvoeden

In het management noemen ze het ‘situationeel leiding geven’. De manager kiest uit verschillende stijlen die leiderschapsstijl die past bij de taak, de ervaring en de motivatie van de medewerker. Ik ben een voorstander van ‘situationeel opvoeden’. Voor mij is de basis van situationeel opvoeden dat elke kind gelijkwaardig is. Voortrekken daar doen we niet aan. Maar mijn oudste dochter heeft een ander karakter dan mijn jongste. Mijn reactie als mijn oudste iets wil, of juist niet wil, kan dus anders zijn dan mijn manier om mijn jongste dochter te krijgen waar ik haar hebben wil. Ik behandel ze dus niet gelijk, maar wel gelijkwaardig.

Reageren op gevoel

Om het vanuit spiritueel perspectief te bekijken. Ieder mens straalt een bepaalde energie uit. Elke handeling, opmerking, actie of gedachte heeft een trilling. Afhankelijk van jouw eigen trilling op dat moment, resoneert het gedrag van jouw kind op een bepaalde manier in jouw (energetisch) lichaam. Soms voelt het als een aanval en ga je je verdedigen. Soms komt de prietpraat of wijsheid van je kind rechtstreeks in je hart. Je voelt blijdschap, liefde of ontroering. Jouw reactie wordt, vaak onbewust, door het gevoel in jouw lichaam bepaald.

Gouden medaille

Als je dit mechanisme (her)kent, is het nogal logisch dat je niet altijd en niet bij iedereen op dezelfde manier reageert. Hoezo, in opvoeding moet je consequent zijn? Als jij vanuit jouw basis, je lichaam of je energie reageert en daardoor iets anders doet dan ‘normaal’, dan is dat een gouden medaille waard! En jouw kinderen verdienen alle twee, alle drie of alle vier ook een gouden medaille. Want zij zijn het die jou de spiegel voorhouden. Waardoor jij als ouder kunt groeien en bloeien.

Pin It on Pinterest

Share This
X